De Telegraaf 10-06-2011 (p.024)

Vorig jaar werd ik door Danny Nelissen, waarmee ik ook wielercommentaar geef bij Eurosport, benaderd of ik interesse had in een Coaching-opleiding bij het Johan Cruyff Institute for Sport Studies. Eurosport gaf namelijk een aantal stipendiums weg en werkt nauw samen met het Institute. Na een korte bedenktijd greep ik deze kans. Ik had vooraf nooit kunnen bedenken dat ik nog zo veel kon leren als coach van al die andere coaches van verschillende disciplines.

Het mooie aan de opleiding is dat de leermomenten voor mij ook direct toepasbaar zijn in mijn dagelijks werk als ploegleider bij Nederland Bloeit. Als wielrenner leefde ik in mijn eigen wereld. Ik was een sprinter die het moest afmaken. Maar hoe beleeft een tijdrijder of een knecht nu de wielersport? Door buiten de vertrouwde cirkel van de wielerwereld te stappen heb ik een enorm stap gezet als coach.

Bij Eurosport heb ik de wielersport leren kennen vanuit een journalistiek oogpunt. Journalisten hebben bijna altijd kritiek waarvan je ook weer veel kunt leren. Bij ‘Cruijff’ heb ik inzichten gekregen hoe je mensen moet coachen en managen. Ik heb leren luisteren naar mijn rensters en betrek hen bij het hele proces van een wielerploeg. Het is niet zo dat ik, 'Jerommeke', de man die in alle grote rondes een rit won - elf in totaal - alwetend ben. Ik heb leren structureren, communiceren, kernwaardes bepalen, ontwikkelen en gebruiken. Ik gebruik die kernwaarden en de specifieke talenten van de rensters nu in het hele proces en stippel daar de tactiek en wedstrijdprogramma's op uit.

Ik kan dat door de studie nu ook beter overbrengen, waardoor de meiden een groot vertrouwen hebben in mij. Voor mij is niet alleen Marianne Vos belangrijk, maar het hele team. De meiden gunnen elkaar de zege. De sfeer in de ploeg is heel erg goed. We hebben plezier in hetgeen we doen en zijn heel succesvol. Wat wil je nog meer als sporter en coach? Zo kon dit jaar Annemiek van Vleuten de Ronde van Vlaanderen winnen en Marianne Vos de Waalse Pijl. Dit straalt af op onze ploeg. We staan nu eerste en tweede in het wereldbekerklassement en eerste als ploeg, nog een mooie uitdaging om dit te behouden.

Maar succes heeft ook een keerzijde. Soms moet ik mijn rensters afremmen, waarbij ik dan uitleg dat het doel later ligt. Ze luisteren en het vertrouwen is over en weer heel erg groot. De Olympische Spelen zijn voor Nederland Bloeit de grootste uitdaging. Met Marianne Vos heb ik een potentiële olympisch kampioen in de ploeg. We stippelen daarom samen het beleid uit om volgend jaar in Londen dat goud te pakken.